ONTSTAAN van ‘DANS je LIJF erin!’
Wat mij drijft als Gids in Verandering is mensen terugbrengen in contact met hun lijf zodat zij dit haarfijne kompas kunnen meenemen in het samen leren, werken en leven.
Dit is voor mij de normaalste zaak van de wereld, maar in de praktijk merk ik keer op keer dat dit niet zo ervaren wordt. Van hieruit ontstond in de lente van 2024 bij mij de behoefte om met mensen uit mijn netwerk en nieuwe gezichten in gesprek te gaan over hoe we de wijsheid van ons lichaam de broodnodige ruimte kunnen geven in ons werk en leven.
“Ga je mee bodystormen?”
Nog voor de eerste uitnodiging de deur uitging, kwam er ook een toepasselijk woord voor deze ontmoetingen in mij op: bodystormen. Ik sprak met diverse, gelijkgestemde mensen uit de wereld van de procesbegeleiding, onderwijs en ondernemerschap.
En wat brengt (alleen al het gebruiken van het woord) bodystormen veel teweeg:
💡 ‘Brainstormen?’ Nee: BODY-STORMEN. ‘Oe… Da’s vast een ontmoeting waarin je jezelf tegenkomt…’ Of: ‘Ah fijn, onze ontmoeting valt na een dag vol van die cognitieve overleggen…’
💡 Totaal onverwacht werkte mijn eigen bodystorm-uitnodiging voor mijzelf ook bevrijdend. Ik durfde mijn lijf namelijk vrijer te laten spreken. Dus hoezo ‘de normaalste zaak van de wereld’?!
💡 Één roep klonk overduidelijk tijdens de bodystorms: de roep om een overal en altijd aanwezige veilige ruimte voor ons lijf en daarmee voor ons als mens
💡 Over dat voelen gesproken: reken maar dat je lijf voelt wanneer je je thuis voelt en kunt ontspannen. Dan pas ontstaat er ruimte voor je lijf om zich uit te spreken en gehoord te worden
💡Bodystormen, bewegen, dansen, … Als je lichaam mag meebewegen ontstaan er nieuwe inzichten, zo ook bij mij…
Lab in Verandering
Vanuit deze ontmoetingen ontstond in de lente van 2025 mijn plan om een veilige en doorlopende ontwikkelruimte te creëren met als naam Lab in Verandering. Een ruimte om samen te kunnen bouwen aan het aan onszelf – want daar begint het mee: voelen wíj ons vrij? – en aan de buitenwereld laten klinken van onze gevoelens, emoties, intuïtie.
Mijn idee was om dans en andere oefeningen in lichaamswerk te gaan inzetten om de deelnemers ruimte te laten maken voor hun lijf om zich te kunnen uitspreken, om te ontdekken wat die lijfelijke wijsheid hen brengt, en om te onderzoeken hoe zij die wijsheid in hun werk konden meenemen; wat is daarvoor nodig?
Daarbij wilde ik inspelen op praktijkvoorbeelden die er in de groep leefden, zodat we de ervaringen die we op de dansvloer opdeden direct konden vertalen naar onze werkvloeren.
Ik postte mijn idee op LinkedIn in maart 2025, kreeg de eerste enthousiaste reacties direct al binnen, en ik dacht “Nu alleen nog een locatie vinden en een datum prikken…”.
Maar het wilde maar niet vlotten met het daadwerkelijk vormgeven van een eerste sessie…
Loslaten van wat niet meer dient
Ik kreeg mijn Lab in Verandering-idee maar – zoals ik het noem – níet aan de grond. Iets klopte er niet.
Een aantal maanden later, inmiddels de zomer van 2025, besefte ik mij dat zolang als ik werk als Gids in Verandering ik vasthou aan het idee – míjn idee – dat alles wat ik doe direct ‘maatschappelijk toepasbaar’ moet zijn (wat dat dan ook precies moge zijn…). “Het moet wel nuttig zijn!” (wat dat dan ook precies moge zijn…). Kortom, in dit geval was het voor mij ondenkbaar om ‘de werkvloer’ níet te integreren in mijn ‘Lab in Verandering’-sessies.
De hoogste tijd om ’s werkelijk naar mijn lichaam te gaan luisteren… Ja, ook ik blijf leren.
Wat bleek: mijn lijf kwam helemaal niet tot leven binnen het ‘concept’ dat ik had ‘bedacht’. Kortom, de veiligheid en vrijheid die zo cruciaal zijn voor het werk dat ik voor ogen heb – namelijk onze intuïtie ‘vrijspelen’ – ontbrak binnen het Lab in Verandering-concept.
Tijd om daar verandering in te brengen!
DANS je LIJF erin!
Ik bleek ‘het venster op mijn werkveld’ dus los te mogen laten. Toen ik me over deze door mijzelf opgeworpen drempel had heen geloodst, begon het te stromen. Nu echt te stromen. Binnen no time stond de uitnodiging op papier, een geschikte locatie kwam ik in die weken ook tegen, toen nog effe een datum prikken en hopsa: aan de grond gezet en de wereld in.
Het voelt voor mij nu zo kloppend om vanuit ons mens-zijn deze lijfelijke reis aan te gaan. Met elkaar genereren we de benodigde veiligheid, vrijheid en speelsheid waardoor ons lichaam juist gaat bewegen, dansen, spreken met alle spontane wijsheid die zij in zich heeft.
Toch nog even over dat ‘… nuttig moeten zijn’
De laatste weken deel ik vaker met mensen over deze overtuiging van mij om maar vooral ‘nuttig te moeten zijn’. Wat blijkt? Er zijn veel meer mensen die dit herkennen dan ik dacht. En ik vraag me nog af hoe dit idee mijn leven is binnengesijpeld. Via m’n ouders, mijn scholing, of is het zelfs een beeld vanuit onze maatschappij?
Alsof als mens instappen niet voldoende is. Terwijl onszelf, onze binnenwereld ontwikkelen juist de bron vormt voor iets kunnen veranderen in de buitenwereld. Het voorleven van wat we graag zien leven in onze leefomgeving.
Dus laten we vooral gaan dansen, plezier maken en spelen!
… En zelfs nu ik dit schrijf, komt dat stemmetje weer omhoog, “Is dat wel genoeg?”. … Ok, ademen, voelen, … Het is het begin. Het is de ruimte waarbinnen, het is de bodem waarop we ons kunnen bewegen en ontwikkelen. Dus het antwoord is volmondig “Ja” “Punt”.
Aan de grond, de wereld in
In oktober 2025 ging ‘DANS je LIJF erin!’ officieel de wereld in. En wat maakt dat, zelfs nog voordat de eerste sessie op 22 november een feit is, een energie en een inspiratie bij me los. Ik ben heel benieuwd hoe deze eerste sessie gaat uitpakken en hoe ‘DANS je LIJF erin!’ zich gaat evolueren.
Meer weten? Check mijn webpagina ‘DANS je LIJF erin!’. Je bent van harte welkom op mijn dansvloer!